Unang Tampisaw

Marahang nararamdaman na talaga ang pagsapit ng tag-araw. Maalinsangan na nga dito sa amin kapag tanghali hanggang sa paglubog ni Haring Araw. Kabilaan na nga ulit ang nagtitinda ng halo-halo at kumikitang kabuhayan nanaman ang “ice for sale” na tigatlong-piso. At dahil nabanggit na rin ang halo-halo, gusto ko lang ipaalam sa sambayanan na yan ang paborito ko ngayong merienda sa hapon. Ganun? Kailangan ipangalandakan? Ahihi! Kalma, Maghalo-halo ka rin para makarelate ka. Ahaha!

Siguradong handang-handa na rin ang mga mahihilig magtampisaw sa tubig. Naplano na ng mainam ang mga destinasyon at ang mga gamit, pagkain, sasakyan, inumin, barkada, sarili, at kung anu-ano pa na kailangang dalhin. Pero magpapahuli ba ako? Ciempre naman hindi kasi nauna na kami nung February pa. Ahaha! Ang destinasyon… Poracay sa Porac, Pampanga.

SAM_0440 [640x480]

SAM_0441 [640x480]

SAM_0449 [640x480]

SAM_0442 [640x480]

Halos ganyan sa larawan sa itaas ang kabuuan ng byahe papunta sa lugar. Naisip ko tuloy na mangungubat kami o kaya naman ay magquaquarry at hindi magsiswimming.

SAM_0443 [640x480]

Isa sa nakaagaw pansin sa amin ay ang taniman ng Dragon Fruit. Totoo kaya na kapag nahinog ang bunga nyan ay magiging dragon?

SAM_0444 [640x480]

SAM_0454 [640x480]

Hindi pa rin talaga ako nakukumbinsi. Mukhang mali yata ang grupong nasamahan ko.

SAM_0455 [640x480]

Pero nung natanaw na namin ito, nagkaroon na ng liwanag ang buhay. ^_^

SAM_0456 [640x480]

SAM_0457 [640x480]

SAM_0458 [640x480]

SAM_0459 [640x480]

SAM_0460 [640x480]

SAM_0461 [640x480]

SAM_0467 [640x480]

SAM_0481 [640x480]

SAM_0487 [640x480]

SAM_0509 [640x480]

SAM_0516 [640x480]

SAM_0529 [640x480]

SAM_0538 [640x480]

SAM_0535 [640x480]

Eto ang wagas na salarin. Bakit ba kasi may hugis-puso na damo dito? Kasura na maging emosyonal ang alindog ko. Ahaha! Nga pala baka may maghanap. Minarapat kong hindi ipaskil ang mga larawang may pagkakakilanlan. Gusto ko kasi manatiling pribado ang aking kagandahan. Ahaha!

Sa dami ng pwedeng gawin para ma-enjoy ang lugar ay hindi ko na yun masyadong napagtuunan ng pansin. Hindi ko nga namalayan na natapos ang dalawang araw ko ng ganun-ganun na lang. At sa tingin ko at hindi ko na rin ibibida yung lugar para puntahan ng iba dahil hindi ko nakikita ang sarili ko na babalik ako sa ikalawang pagkakataon. Kasi naman, meron akong emosyonal na pinagdadaanan habang nandun ako. Ahaha! Bitter lang! Ang puso nga naman kapag nag-inarte.

Pero ang pinapangarap ko na bakasyon sa tag-araw ay marating ang Bora. Oo, kahit na nilalamon na ito ng komersyalismo, ninanais ko pa rin itong marating balang araw. Hmmmm… basta libre. Ahaha! Tapos dun ako tutuloy sa bagong vacation house ni sis Ren. At libre din. Abuso na! Ahahah! Cencia na Sis Ren ha, napagkatuwaan lang. ^_^ O di ba? Hindi naman masama ang mangarap dahil isa din yan na magpahanggang sa ngayon ay libre pa rin pero sa ngayon ay hanggang dito na lang muna ako sa abot ng kayamanan ko. Basta ang importante e hindi ako nakakalimot makipagbonding kay Inang kalikasan. Maging malayo man yan o malapit, basta na-eenjoy ay hinding-hindi ko yan ipagpapalit kahit na sa ube keso flavored ice cream. Ah teka? Ice cream ba? Mmmmm… Ah sa bagong android phone na lang. Hinding-hindi ko yan ipagpapalit sa bagong android phone. ^_^ Ehehe! Nahirapan ako magdesisyon.

Hindi man natuloy ang Putipot Island adventure na binalak namin nuong mga nakalipas na siglo, sigurado naman ako na marami pa ang pagkakataon. Ganyan naman kasi talaga kapag pinagpaplanuhan ng maaga. Madalas ay hindi natutuloy. Mas nagiging masaya pa nga yung bigla na lang nagkayayaan tapos hayun na! Nakikita mo na lang ang sarili na nag-eenjoy kasama ang mga kabarkada. Para lang yan na nagkayayaan na magfoodtrip after office hours tapos sa hindi malamang dahilan at nasa bar na. O di ba, paminsan-minsan ay masubok din umuwi ng umaga. Kahit na masakit ang ulo at kulang ng pahinga, hindi naman mapapalitan yung naidulot na saya. Pero ciempre huwag kakalimutan na ingatan ang sarili para walang maging problema at walang mag-aalala.

At huwag din kakaligtaang samantalahin ang mga paboritong prutas ngayong tag-araw ha. Nangangamba nanaman ako sa mga bungang-araw ko na idudulot ng walang humpay na pagkain ko ng mangga. Okay lang yan! Minsan lang naman sa isang taon. ^_^ Oo nga pala, nitong mga nakaraang-araw ay gustong gusto ko din kainin ang chico at mabolo. At dapat ba ulit ipangalandakan? Ahaha! Subukan mo din para ulit makarelate dahil ngayong tag-araw lang masarap ang mga prutas na yan.

Many thanks kuya Google sa larawan ^_^

Many thanks kuya Google sa larawan ^_^

Maligayang tag-araw sa inyo!

Advertisements

Tamis

Noong unang panahon, may isang bahay na matagal nang hindi natatambayan. Kapag nadaraan ay puro silip-silip at konting pasyal-pasyal lang. Ang resulta, inagiw! Kaya heto at katatapos ko lang magtanggal ng makapal na sapot ng gagamba at magpabulldozer ng makapal na alikabok. Heniwey, namiss ko talaga ang mundong ito. Kaya sa mga dismayadong nagagawi dito, sorry naman. Kahit alam natin na hindi nyo naman kawalan kung walang bagong paskil na aaksaya sa mga mahahalagang oras ninyo. Basta ang alam ko, kahit na pilit, nasa puso ko talaga ang pagsusulat (pramis ^_^) at wala nang tatalo sa sarap ng matamis na manggang hinog na galing ng Zambales.
mango1

Another long weekend vacation

Panahon ng semana santa at nakakasa na ang apat na araw ng pagninilaynilay at pagtitika. Oo nga pala bale lima. Ang aga naman kasi ng pagkuha mo ng leave kaya bakasyong engrande ka. Teka, sasama ka ba ulit talaga? Iba kase ang nakikinita ko sa bakasyong ito. Kung anong tingkad nung una, sa tanaw ko e mas makulay pa. Sa dami ng mangyayari e hindi ko na pipilitin pang ipagkakasya. Ang sisiguraduhin ko lang e magsusulit mo ng lubos ang muli mong pagsama.

Babalik na tayo ng Lunes ha, wala ng emergency leave.