Ang Kasal

Masayang araw! Ang hirap na talaga gumising ngayon ng maaga. Mas ramdam ko kasi ang lamig ng panahon ngayon kumpara sa mga nakaraang dekada at siglo. Ang bilis ko nga naligo kanina pero nakahulog nanaman ako ng sabon sa toilet bowl. Paalam kojic. Mabuti na lang at hinahati ko🙂

At sana ay holiday din ngayon dito sa Bansa namin. Kasi naman ang idineklara lang ay sa Manila at Tacloban dahil sa pagbisita ng ating Mahal na Santo Papa. Bakasyong engrande nanaman sana sa haba ng weekend. Eniwey, makikiisa na lang ako sa pamamagitan ng pagdarasal. Alam ko naman na kahit na gaano pa kalayo ay magiging malapit din kapag ginamitan na ng panalangin.

O siya, alam ko naman hinihintay nyo yung kumpirmasyon kung sino ang ikakasal kagaya ng nabanggit sa pamagat. Hindi po ako yun ^_^.

Nitong mga nakaraan kasi ay mas napapadalas kong inoobserbahan yung mga pamilyang nakikita ko sa mall, sa byahe, sa parke, sa bituin, sa himpapawid at sa kung saan-saan pa. Ano naman napagtanto ko? Hmmm… wala pa rin talagang hihigit sa pagkakataon na makatulog ka sa hapon. Namimiss ko na kasi gawin yan. Ahaha!

(Many thanks Kuya Google sa imahe)

(Many thanks Kuya Google sa imahe)

Maliban sa mga kakilala, sa mga pamilyang napagkatuwaan kong usisain sa pamamagitan ng paningin, tama nga naman na walang pinipiling edad ang pag-aasawa. May mga Bagito at Angelito akong nasilayan. Mga nangyari ng biglaan at hindi pinagplanuhan, bunga ng kapusukan o kaya naman ay dahil sa libog lang ng katawan na nauwi sa responsibilidad na hindi inaasahan. Ang hirap ng ganun lalu na kapag hirap ka makakuha ng suporta at tulong mula sa inyong mga pamilya at sa mga taong nakapaligid sa inyo.

(Salamat ulit Kuya Google)

(Salamat ulit Kuya Google)

Malamang sa alamang ay mababahiran ka rin ng panghihinayang kapag nasa sobrang hustong edad ka na nakapag-asawa. Yun bang naranas mo na ang maghanap-buhay at magpundar. Nagbibigay ka na ng mga legal na payo sa mga nakababata sa’yo. Naranas mo na ang mag-alaga at magpalaki ng mga anak ng kapatid mo, pinsan at kung sinu-sino pang nakababatang kapag-anak. Yun bang alam na alam mo na ang tunay na kahulugay ng buhay at pagpapahalaga at ramdam mo na ang epekto ng pagtaas ng bilihin at pagbabago sa ekonomiya. Tapos ayan na at ikakasal ka pa lang at magkakapamilya sa unang pagkakataon.

Kapag nag-aaral na ang anak mo sa elementarya at may PTA meeting, baka mapagkamalan kang Lolo o Lola nung bata. Baka daanin mo na lang sa ngiti kapag may kakilala kang nakasalubong sa mall tapos sabay magsasabi na “Apo mo?”. Pero ako, kukulutin ko yung lalamunan nung nagtanong.  At ang isa pa na masakit na bahagi, kapag binawi na tayo ni Papa Lord ay mga bata pa natin silang maiiwan. Hindi na masisilayan kung paano sila magsisilaki. Kung magiging mabuting indibidwal din ba sila katulad ng pinapangarap natin. Kung magiging kamukha ba natin yung magiging anak nila. At higit sa lahat ay wala na tayo para pag-alayan ay ipagmalaki nila yung mga magagandang narating nila sa buhay.

Ano nga ba ang tamang edad ng pag-aasawa? Sabi ng iba ay bente-singko o bente-siyete sa babae at trenta naman sa lalake. Meron naman nagsasabi na edad trenta sa babae at edad trenta’y-singko naman sa lalake. Sabi naman ng luko-luko kong katrabaho ay kapag dinatnan na daw ang babae ay pwede na. At kapag marunong na daw magpaligaya ng sarili ang lalake ay pwede na rin daw yun. Inuntog ko nga yung ulo nya sa pader. Ayun at natauhan ng nakita nya yung dugo nya na nagmarka sa pinag-untugan sa kanya.

Naisip ko lang na paano na kaya kapag ako na ang papasok sa mundo ng pag-aasawa? Magiging maayos kaya kagaya sa nakagisnan kong pamilya? Magtatagal ba? Masakit ba? At higit sa lahat ay sya ba yung tamang tao pa sa akin? Ang daming tanong na sana at kaya na lang sagutin ni Kuya Google pero hindi nga kasi ganun kadali ang reyalidad.

Para sa akin ay hindi basehan ang edad bagkus ay ang kalawakan ng pang-unawa at kaisipan at kahandaan ng emosyon ang kailangan para sa kakaharaping responsibilidad. Hindi na isip-bata ika nga. Para hindi maging padalus-dalos sa pagdedesisyon. Mag-asal bata man ay sa paraan ng paglalambing at pagkukulitan lang. Hindi naman na siguro masaya kung puro seryoso na sa lahat ng bagay. Ako pa naman itong sutil. Ahihi!

Mag-aasawa ako kung ako ay nasa edad bente-uno hanggang bente-tres. Masyado pa bang maaga? Sabihing handa na ako sa lahat ng aspeto, Oo yun ang gusto ko kasi sa panahon ngayon ay maiksi na lang ang buhay ng tao. Gusto ko kapag lumalaki na ang mga anak ko ay parang magbabarkada lang kami. Masubaybayan ko sila sa kanilang pagdadalaga at pagbibinata at kapag magkapamilya na rin sila ay makikita ko pa ang mga apo ko sa kanila.

Pero sa kabilang ibayo, nasa anong edad na nga ba ako ngayon? Magboyfriend na muna kasi bago yang pag-aasawa. (Buntong-hininga..)

Teka, gusto ko ng siomai. Kakain na lang muna ako ^_^

5 thoughts on “Ang Kasal

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s