Nakakahong Panahon

Masalimuot at maalinsangan. Ganyan na ang lagi kong nararamdaman. Sa araw-araw na pag-ikot ng mundo, pareparehong kwento ang nakakaulayaw ko. Magkakaiba nga lang ng pahina na paulit-ulit na binubuklat. Ano nga ba ang bago? Ano nga ba ang uso? Wala naman kasi permanente dito sa mundo maliban sa pagbabago. Kaya kung hindi ka makasakay, siguradong maiiwan ka sa byahe mo.

Teka, nakatulog na yata ako. Di ko napansin lumalaki na pala ang tanim ko. Kailangan na ng sapat na lugar at sapat na panahon. Hindi na ito ang dating yugto sa sirkulasyon. Kailangan ng lumabas at kailangan na umahon. Yun nga lang maliit na pala ang kahon. Kailangan na ng mas malawak na imahinasyon para hindi nakukulong ang laya sa nakakahong panahon.

Paano? Saan at kailan? Hindi naman dapat madaliin para maumpisaan. Dahil katulad ng tubig sa batis, kusa yang dumadaloy. Tadhana ang magsasabi kung paano mo ihuhubog. Tadhana ang magdidikta kung paano mo lilinangin at tadhana pa rin ang magpapasya kung ano ang nasa dako pa roon. Ang kailangan lang gampanan, hayaan mong tangayin ka sa ulap ng kalayaan. Walang ibang iniisip, walang pagkundangan.

Hindi nalilimitahan ang kaisipan. Walang pwedeng magpasya sa ating mga sarili kundi tayo lang. Kaya kung ano man ang kahihinatnan, ngumiti at magsaya. Harapin ang mga pagbabagong darating tulad ng isang bagong umaga.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s