Oras

Isa sa pinakamahalagang aspeto ng panahon. Talaga namang panghihinayangan mo kapag nasayang. Hindi mo na rin pwedeng ibalik kapag lumipas na. Kung iisipin ang daya ano? Pero nasa pamantayan kasi ng tadhana kaya kahit na sino, hindi ito kayang dayain.

Ang sarap ng pakiramdam kapag pinaglalaanan ka ng oras. Sa punto kasing yun e nararamdaman mo ang pagbibigay nila ng importansya. Kahit na konting panahon lang ang maiukol, ang sarap ng pakiramdam. Kaya sa lahat ng pagkakataon hangga’t makakaya, ilaan mo ng mabuti ang mga panahong meron ka sa mga taong importante sayo.

Balikan ang mga taong malalapit sayo. Ang mga taong importante sayo. Ang mga mahal mo sa buhay at ang mga taong nakasama mo sa mga munting saglit na nagtagpo ang mga landas nyo. Lahat sila, nakapaloob sa nakaraan pero karugtong silang lahat ng mga nasa kasalukuyan at sa mga darating pa.

Eto nga at bigla ko naalala. May isang taong malapit sa akin. Hindi naman kami palarin na magkaroon ng sapat na oras para sa mga pag-uusap, tawanan kulitan at kung anu-ano pang mga simple at kumplikadong bagay na pwede namin pagsaluhan. Ang solusyon para daw lahat ng oras nya e nasa akin, binigyan nya ako ng relo.

Nakakatuwa man, sa simpleng bagay na yun ay nagawan nya ng remedyo ang mahirap na paghagilap sa pagkakataong magkaroon ng oras na sapat para sa isa’t isa. Hindi man maitumbas sa mga pagkakataong magkasama kami, kahit na papaano ay nasa akin ang oras nya, palagi.

November 16, 2008: Tsk, tsk tsk! sira na yung relo.

Pero kahit na hindi na ‘to gumagana, itatago ko pa rin ‘to bilang alaala kahit na nag-asawa ka na pala. *sigh*

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s