Feb-ibig!

Dalawang tulog na lang at birthday na naman ni Ate Heart at Ate Kris. Yun nga lang sorry ha at hindi ako makakapunta. Marami kasi akong pagkakaabalahan sa Sabado kaya okupado ang kagandahan ko. ^_^

At dahil busy din ako ngayon sa pag-iinternet, napadpad ako sa mga elektronikong pahina na may kinalaman sa pag-ibig. Hindi sa akin ang mga mababasa nyo sa ibaba kaya ipinagpapasalamat ko ang panghihiram ko ng walang paalam sa mga orihinal na may ari o lumikha nito.  Hmmmuah! Iloveu! :)

- – – – – – = = ♥ = =  – – – – – -

Ang PAG-IBIG ko sa’yo ay parang TAHO, kahit hirap na hirap na ko sa sobrang bigat, IPAGSISIGAWAN KO PA RIN SA LAHAT.

- – – – – – = = ♥ = =  – – – – – -

Huwag kang hihingi ng paliwanag kung wala kang balak maniwala at lalong wag kang magmahal kung wala kang balak magtiwala.

- – – – – – = = ♥ = =  – – – – – -

Hindi ginawa ang “break up” para masaktan at lumuha,
Ginawa ito para ilayo ka sa maling tao na akala mo tama.

- – – – – – = = ♥ = =  – – – – – -

Paano ko matutupad ang mga salitang “DI KITA IIWAN”
kung ipinadadama mo na sakin ang salitang “DI NA KITA KAILANGAN”.

- – – – – – = = ♥ = =  – – – – – -

Ang babaeng hindi marunong magluto ay dapat maghanap ng lalaking hindi marunong kumain.

- – – – – – = = ♥ = =  – – – – – -

Ang SORRY ay para sa mga bagay na hindi sinasadya,
at hindi sa mga bagay na paulit-ulit na ginagawa.

- – – – – – = = ♥ = =  – – – – – -

Minsan, ang isang taong hindi pumapasok sa isang relasyon ay kuntento sa isang tahimik na inspirasyon.

- – – – – – = = ♥ = =  – – – – – -

Pinakamasarap? Yung hindi sinasabi pero nararamdaman.
Yung walang sumpaan pero alam mong walang iwanan.

- – – – – – = = ♥ = =  – – – – – -

Bago ko bitwan ang salitang AYOKO NA,
Matagal kong pinanghawakan ang salitang KAYA KO PA!

- – – – – – = = ♥ = =  – – – – – -

Dun ka sa taong kahit madalas siyang nahihirapan na pakisamahan ka,
hindi pa rin bumibitaw dahil mahal ka niya.

- – – – – – = = ♥ = =  – – – – – -

Hindi naman nakakapagod magmahal. Ang nakakapagod e yung PAULIT-ULIT na UMINTIDI at UMUNAWA..

.

.

Sa kasalanang paulit-ulit ginagawa.

- – – – – – = = ♥ = =  – – – – – -

May taong lagi kang sinasaktan ngunit hindi mo maiwan.
Dahil para sa’yo, okay lang masaktan basta siya ang dahilan.

- – – – – – = = ♥ = =  – – – – – -

Hindi mo makikita ang taong magmamahal sa’yo ng totoo kung nakakulong ka sa mga salitang, “Baka masaktan na naman ako”.

- – – – – – = = ♥ = =  – – – – – -

Ang tamang bagay saka tamang panahon wala na ring saysay kapag wala na yung tamang tao. Ang tao, pwedeng mag adjust, pero ang bagay at panahon, Hindi.

- – – – – – = = ♥ = =  – – – – – -

Ang paghihintay ay senyales ng tunay na pagmamahal at pagtitiwala.
Kasi kahit sino, kayang sabihing MAHAL KA pero hindi lahat kayang HINTAYIN KA.

- – – – – – = = ♥ = =  – – – – – -

Ang love parang sugal. Minsan talo, minsan panalo, minsan tiba-tiba, minsan bawi lang. Pero alam mo kung ano masakit? Ang makita mong panalo ka na sana, pero hindi ka tumaya.

- – – – – – = = ♥ = =  – – – – – -

Minsan mas mabuti nang hindi malinaw ang tunay na namamagitan sa inyong dalawa. Baka kasi kapag nilinaw mo pa, malalaman mong malabo pala talaga.

- – – – – – = = ♥ = =  – – – – – -

Huwag mong gawin ang mga bagay na sa tingin mo magseselos pa ako.
Kasi baka maiyak ka lang kapag nalaman mong hindi na ako apektado.

- – – – – – = = ♥ = =  – – – – – -

Hindi man natin mabuo ANG ISANG LINGGO NA WALANG AWAY.
Sana mabuo natin ang HABANG BUHAY NA HINDI NAGHIHIWALAY.

- – – – – – = = ♥ = =  – – – – – -

Many thanks kuya Google sa imahe.

Many thanks kuya Google sa imahe.

Ang Liwanag ng Araw sa Ulap-ulan

Mumunting sisidlan na hindi kapansin-pansin.
Payak at mistulang niluma na ng malamig na hangin.
Kinalinga, binuksan at sinubukang usisain.
Para ang mga basag na bahagi ay muling pagdidikitin.

Ang paghahanap sa mga nawawalang piraso ay napakailap.
Kahit na maliwanag ang himpapawid at alapaap.
Matiyagang galugarin ang nakaraan at hinaharap.
Para ang damdaming pagal ay muling magalak.

Ikalat ang pang-unawa sa sitwasyong madilim.
Kahit ang mga kundisyon ay hindi na maatim.
Ang mga tanikalang binuo sa pagkaganid at pagkasakim.
Sa dulo ay may punyal na nakatarak ng malalim.

Ipagpatuloy ang pagbuhos ng inosenteng paniniwala.
Dahil hindi matutuyo sa pagtulo ang pulang luha.
Paano patitilain ang pagmamahal na dakila.
Kung ang kapalit naman ay pagkaubos ng mga tala.

Sa apat na pundasyon ay meron pa bang titibag?
Sapat na ang isang liwanag upang hindi ito matinag.
Bagtasin man ang kahabaan ng salamin na basag.
Patuloy na susuong kahit sa pamantayan ay labag.

Sa masalimuot na kalakaran at hayaang mong dumungaw.
Para ang nasa dako pa roon at malayang matanaw.
Kahit na ang kapaligiran ay maging mapusyaw.
HInding-hindi babalik kahit na mawala at maligaw.

Sa paglipas ng mga taon, ang lahat ng piraso at matitipon.
Mapagsasama-sama sa payak at mumunting lumang kahon.
Bubukludin ng paniniwala ang pasakit na nilikom.
Para sa kanan ay mamalagi sa panghabang panahon.

Ang Kasal

Masayang araw! Ang hirap na talaga gumising ngayon ng maaga. Mas ramdam ko kasi ang lamig ng panahon ngayon kumpara sa mga nakaraang dekada at siglo. Ang bilis ko nga naligo kanina pero nakahulog nanaman ako ng sabon sa toilet bowl. Paalam kojic. Mabuti na lang at hinahati ko :)

At sana ay holiday din ngayon dito sa Bansa namin. Kasi naman ang idineklara lang ay sa Manila at Tacloban dahil sa pagbisita ng ating Mahal na Santo Papa. Bakasyong engrande nanaman sana sa haba ng weekend. Eniwey, makikiisa na lang ako sa pamamagitan ng pagdarasal. Alam ko naman na kahit na gaano pa kalayo ay magiging malapit din kapag ginamitan na ng panalangin.

O siya, alam ko naman hinihintay nyo yung kumpirmasyon kung sino ang ikakasal kagaya ng nabanggit sa pamagat. Hindi po ako yun ^_^.

Nitong mga nakaraan kasi ay mas napapadalas kong inoobserbahan yung mga pamilyang nakikita ko sa mall, sa byahe, sa parke, sa bituin, sa himpapawid at sa kung saan-saan pa. Ano naman napagtanto ko? Hmmm… wala pa rin talagang hihigit sa pagkakataon na makatulog ka sa hapon. Namimiss ko na kasi gawin yan. Ahaha!

(Many thanks Kuya Google sa imahe)

(Many thanks Kuya Google sa imahe)

Maliban sa mga kakilala, sa mga pamilyang napagkatuwaan kong usisain sa pamamagitan ng paningin, tama nga naman na walang pinipiling edad ang pag-aasawa. May mga Bagito at Angelito akong nasilayan. Mga nangyari ng biglaan at hindi pinagplanuhan, bunga ng kapusukan o kaya naman ay dahil sa libog lang ng katawan na nauwi sa responsibilidad na hindi inaasahan. Ang hirap ng ganun lalu na kapag hirap ka makakuha ng suporta at tulong mula sa inyong mga pamilya at sa mga taong nakapaligid sa inyo.

(Salamat ulit Kuya Google)

(Salamat ulit Kuya Google)

Malamang sa alamang ay mababahiran ka rin ng panghihinayang kapag nasa sobrang hustong edad ka na nakapag-asawa. Yun bang naranas mo na ang maghanap-buhay at magpundar. Nagbibigay ka na ng mga legal na payo sa mga nakababata sa’yo. Naranas mo na ang mag-alaga at magpalaki ng mga anak ng kapatid mo, pinsan at kung sinu-sino pang nakababatang kapag-anak. Yun bang alam na alam mo na ang tunay na kahulugay ng buhay at pagpapahalaga at ramdam mo na ang epekto ng pagtaas ng bilihin at pagbabago sa ekonomiya. Tapos ayan na at ikakasal ka pa lang at magkakapamilya sa unang pagkakataon.

Kapag nag-aaral na ang anak mo sa elementarya at may PTA meeting, baka mapagkamalan kang Lolo o Lola nung bata. Baka daanin mo na lang sa ngiti kapag may kakilala kang nakasalubong sa mall tapos sabay magsasabi na “Apo mo?”. Pero ako, kukulutin ko yung lalamunan nung nagtanong.  At ang isa pa na masakit na bahagi, kapag binawi na tayo ni Papa Lord ay mga bata pa natin silang maiiwan. Hindi na masisilayan kung paano sila magsisilaki. Kung magiging mabuting indibidwal din ba sila katulad ng pinapangarap natin. Kung magiging kamukha ba natin yung magiging anak nila. At higit sa lahat ay wala na tayo para pag-alayan ay ipagmalaki nila yung mga magagandang narating nila sa buhay.

Ano nga ba ang tamang edad ng pag-aasawa? Sabi ng iba ay bente-singko o bente-siyete sa babae at trenta naman sa lalake. Meron naman nagsasabi na edad trenta sa babae at edad trenta’y-singko naman sa lalake. Sabi naman ng luko-luko kong katrabaho ay kapag dinatnan na daw ang babae ay pwede na. At kapag marunong na daw magpaligaya ng sarili ang lalake ay pwede na rin daw yun. Inuntog ko nga yung ulo nya sa pader. Ayun at natauhan ng nakita nya yung dugo nya na nagmarka sa pinag-untugan sa kanya.

Naisip ko lang na paano na kaya kapag ako na ang papasok sa mundo ng pag-aasawa? Magiging maayos kaya kagaya sa nakagisnan kong pamilya? Magtatagal ba? Masakit ba? At higit sa lahat ay sya ba yung tamang tao pa sa akin? Ang daming tanong na sana at kaya na lang sagutin ni Kuya Google pero hindi nga kasi ganun kadali ang reyalidad.

Para sa akin ay hindi basehan ang edad bagkus ay ang kalawakan ng pang-unawa at kaisipan at kahandaan ng emosyon ang kailangan para sa kakaharaping responsibilidad. Hindi na isip-bata ika nga. Para hindi maging padalus-dalos sa pagdedesisyon. Mag-asal bata man ay sa paraan ng paglalambing at pagkukulitan lang. Hindi naman na siguro masaya kung puro seryoso na sa lahat ng bagay. Ako pa naman itong sutil. Ahihi!

Mag-aasawa ako kung ako ay nasa edad bente-uno hanggang bente-tres. Masyado pa bang maaga? Sabihing handa na ako sa lahat ng aspeto, Oo yun ang gusto ko kasi sa panahon ngayon ay maiksi na lang ang buhay ng tao. Gusto ko kapag lumalaki na ang mga anak ko ay parang magbabarkada lang kami. Masubaybayan ko sila sa kanilang pagdadalaga at pagbibinata at kapag magkapamilya na rin sila ay makikita ko pa ang mga apo ko sa kanila.

Pero sa kabilang ibayo, nasa anong edad na nga ba ako ngayon? Magboyfriend na muna kasi bago yang pag-aasawa. (Buntong-hininga..)

Teka, gusto ko ng siomai. Kakain na lang muna ako ^_^

Happy 2015!

year2015

Yebah! Konti na lang at Year of the Sheep na. Siyam na oras at dalawang minuto na lang at magpapalit na ng posisyon ang Earth at Jupiter. Mamumuhay na tayo sa panahong hindi na dapat paniwalaan ang Forever More dahil pagkatapos nun ay Two Wives. Kaya ang mga magboyfriend/girlfriend at mag-asawa ay dapat na uminom palagi ng Lactum para kahit na anung mangyari ay 100% panatag.

Teka! teka! Taon lang pala ang magpapalit. ^_^

Kanina pa kasi ako walang ginagawa kundi magpapak ng pritong manok. Ciempre ako kasi ang naluluto. O di ba at nasasabay ko pa magpaskil dito sa bahay ko. Kasalukuyan din kasing busy ang buong sambayanan sa pag-aasikaso ng pagkain at ng kung anu-anong pagkakaabalahan para sa pagsalubong sa Bagong Taon kaya wish ko lang na sana ang lahat ng hapag-kainan ngayong gabi ay may pagkaing mapagsasaluhan. Hindi man magarbo o marami basta magkakasama ang pamilya na kakain at magkukulitan.

Maaga ko din natapos gawin ang salad ko (macaroni ngayon) na taun-taon ay maagang nauubos dahil masarap at walang kasing sarap! Hep! Walang kokontra dahil bawal ang negative vibes sa pagsalubong ng bagong taon :). Tapos sinusubukan ko din kanina ang magbalik-tanaw sa mga nangyari sa akin itong kabuuan ng 2014. Ayun lang, tinamad ako mag-isip ng kung anu-ano kaya ipagpapasalamat ko na lang kay Papa Lord ang ang lahat ng nangyari sa akin.

At ang pinakacommon na goal sa January ay – “magda-diet na ako”. Weh? Sa una lang naman palagi yan. Mas masarap pa rin talaga ang kumain ng walang pag-aalinlangan basta hindi sobra para walang maging problema sa kalusugan.

Ay! Meron pa palang isa – “mag-eexercise na ako”. Ahaha! Katulad din ng nasa itaas, sa umpisa lang din.

Pero sa kabuuan, lahat naman tayo ay nakatanaw sa mas maayos na bagong taon. Kung ano man ang bagay na hindi natin nagawa o natapos ay pwede pa naman ipagpatuloy. Kung hindi mo pa nasasabi ang “i love you” sa mga magulang mo, huwag na mahiya. Kahit ako dumaan din dyan kasi hindi naman ako very vocal pagdating sa ganyan. Pero nung nagawa ko na minsan, ang sarap sa pakiramdam kaya inulit-ulit ko na at kinasanayan.

Para sa mga magbabagong-buhay, hindi na kailangan ng Bagong Taon para yun masimulan. Nasa sarili mo na yun kung kelan mo pangyayarihin. Hindi naman kailangang makakita ka muna ng fireworks para maliwanagan. Ikaw ang responsable sa mga bagay na gusto mong may magandang kahinatnan.

Teka, sunog na yata yung niluluto ko. At nagmamantika na rin ang keyboard ko. ^_^

At nagbalik after 1 minute and 23 seconds… (may bitbit ulit na pritong manok)

Kaya para dun sa mga nakasamaan ko ng loob, nabigyan ko ng hinanakit, hindi ko napacopy ng movies, pinagdamutan ko ng ube keso ice cream, sa mga hindi ko napautang dahil kuripot ako, sa mga napagsalitaan ko ng masasakit dahil binigyan nyo ako ng dahilan para gawin yun – Sorry kung dumating sa puntong napagmalditahan ko kayo. Maiksi man pasensya ko, hindi naman ako nagtatanim ng sama ng loob. Yun nga lang mahirap pa rin ako suyuin. Ahihi!

Sa mga hindi ko nabati nung kaarawan nila, Sa hindi ko napuntahan ang birthday dahil nagpunta ako ng Baguio (ang saklap naman nun, hindi na nga nabati, hindi pa pinuntahan, boom! sigurado ako hindi rin nagbigay ng gift, Ahahaha!), Sa mga binigyan ko ng mga kalokohang payo sapag-ibig at sinunod naman nila, Sa mga pinag-reto ko at nagkatuluyan, Sa mga kaibigan ko sa malalayo na hindi na nakakaalala, Sa mga kaibigan ko din sa elektronikong mundo – hanggang sa muli, sigurado akong marami pang susunod na pagkakataon.

Sa mga pulitikong gahaman pa rin hanggang ngayon, Sa mga patuloy na nagtatapon ng basura sa kalsada, Sa mga nabubuhay sa panggugulang sa iba, Sa mga mapanglait, mapanghusga at mapang-alipusta – mamamatay din kayo.

Sa mga nagmamahal at naniniwala – ipagpatuloy nyo lang.

At sa aking Pamilya at mga mahal sa buhay… Maraming Maraming Salamat sa inyong lahat sa pagiging bahagi nyo sa 2014 ko.

Bukas, simula tayo ulit. Nawa ay maging masaya, makabuluhan, masagana, kapanapanabik, kahindik-hindik at nakakabaliw ang babagtasin nating Taon ng Luntiang Kahoy na Tupa.

Many thanks kuya Google sa background :)

Many thanks kuya Google sa background :)

 

Ang Tipikal na Umaga

Many thanks kuya Google sa imahe :)

(Many thanks kuya Google sa larawan…)

“Habang masayang naaarawan ang mga puno at halaman sa pagbubukang-liwayway, heto ako ang balisang lumalanghap ng polusyon na galing sa mga sasakyan”

~4 hours ago, sa loob ng jeep

Kasisimula pa lang ng magandang araw ni Papa Lord e siksikan na ang mga sasakyan sa kalsada. Marahil ay dala ng mga pinagkakaabalahan ngayong Kapaskuhan. O malala lang talaga ang problema ng Pilipinas sa traffic.

Ang dami-dami nilang remedyo na kung anu-anong batas at polisiya para maibsan ang traffic e hindi naman nasusulosyunan ang ugat ng problema. Ang maraming sasakyan na nasa kalsada. Sa dami e nagmimistulang isang malaking parking lot ang mga national road at highway. Ibig ba sabihin nyan e yumayaman na ang mga Pilipino at afford na ang pagbili-bili ng sasakyan?

Kung ako lang ang masusunod, mahigpit ko ipapatupad yung kapag nasa 10 years na ang sasakyan ay hindi na pwede sa kalsada. Pero sa Pinoy kasi basta gumagana at umaandar pa, pwede pa yan.

Ipagbabawal ko rin ang pagpasok ng surplus na sasakyan at mga piyesa nito. Marami nga lang matatamaan na negosyo at maraming aangal na kumakabig sa Custom. Yung mga chop-chop na lang ang pwede mula sa mga carnap. Ahihi, joke lang.

Hindi na rin papayagan ang pagbebenta ng secondhand na sasakyan ng hindi natatransfer pati yung pangalan. At isang beses lang maaaring gawin ang pagbebenta. Wala ng 3rd, 4th, 5th ownership.

Lilimitahan ang prangkisa ng mga pampasaherong sasakyan ng naaayon sa pangangailangan ng lugar. Hindi rin papayagan makabyahe yung mga “Registered, No Plate Available” ha.

Ang resulta, bawas ang sasakyan sa kalsada at siguradong mababawasan ang traffic. At sigurado din akong matutuwa si Inang Kalikasan dahil bawas ang polusyon sa hangin na nagmumula sa mga usok ng sasakyan.

Hindi na ako magmumukhang holdaper sa katatakip ng mukha para hindi makalanghap ng sariwang carbon dioxide at carbon monoxide. Ganun lang kasimple yung naisip kong sistema pero hindi madali. Dati, lagi ko sinasabi na balang-araw magkakasasakyan din ako. Pero kung makakadagdag naman ito sa magiging pasakit sa mundo, magdadalawang-isip na muna ako.

Masayang araw sa inyo!

Marunong ka ba?

Hindi kailanman naging basehan ang estado sa buhay, taas ng pinag-aralan, ganda ng karera sa napiling larangan at kahit na ang impluwensya ng love story ng paborito mong tele-nobela para sukatin ang kakayahan at karapatan mong magmahal. Totoo kasing mas higit na mahalaga ang karakter ng tao kumpara sa mga pisikal at panlabas na katangian.

Tandaan mo na kahit na super model ka pa o kinoronahang nagwagi sa langangan ng pagandahan, pagdating sa pag-ibig ay sigurado akong meron at meron tayong lahat ng kanya-kanyang version ng kashungahan. Kaya sana ay huwag magmamarunong at huwag bigyan ang sarili ng karapatan na kapag may nagkamali ay agad na huhusgahan. Dahil ang lahat ng naging katangahan natin sa buhay ay isa sa pinakaimportante naging guro para ang sarili ay lalu pang mapabuti at malinang.

#bagonggisinglang^_^